Part 3
Makalipas ang ilang araw matapos ang graduation, naganap ang isang simpleng salu-salo sa kanilang maliit na tinitirhan. Luma at tagpi-tagpi ang bubong ng kanilang bahay, ngunit sa araw na iyon, punô ito ng ngiti, amoy ng masasarap na luto, at pag-asa.
Dumating ang mga opisyal ng unibersidad kasama ang ilang kinatawan mula sa isang kilalang foundation. Hindi akalain ni Nanay Ising na ang simpleng pag-akyat nila sa stage ay umabot sa social media at nakaabot sa mga taong may-puso na handang tumulong.
“Nanay Ising,” wika ng pangulo ng foundation habang iniabot ang isang malaking sobre at mga dokumento. “Dahil sa ipinakita niyong dakilang sakripisyo at sa natatanging katalinuhan at paninindigan ng inyong anak na si Angelica, napagpasyahan naming pagkalooban kayo ng libreng pabahay at puhunan para sa inyong maliit na negosyo. Si Angelica naman ay opisyal nang tinanggap bilang pangunahing iskolar para sa kanyang Master’s Degree at may naghihintay nang trabaho sa isang malaking kumpanya.”
Nanlaki ang mga mata ni Nanay Ising. Napatingin siya kay Angelica na umiiyak na naman sa tuwa.
“Nay, hindi na po kayo maglalaba o mamalantsa para sa iba,” masayang sabi ni Angelica habang lumuluhod sa harap ng matanda at hinahagkan ang mga kamay nito. “Tayo na po ang magkakasama, giginhawa na po tayo. Sabi ko naman sa inyo, susuklian ko lahat ng pagod niyo.”
Hindi na napigilan ni Nanay Ising ang pag-iyak. Niyakap niya nang mahigpit ang kaniyang alaga at ngayo’y tunay na anak sa paningin ng Diyos at ng buong mundo. Ang mga kamay na dating may kalyo at basang-basa sa pawis ay nakapatong ngayon sa ulo ng isang ganap na propesyonal—isang patunay na ang pagmamahal ng isang ina, kahit saang estado ng buhay man nagmula, ang pinakamakapangyarihang puwersa sa mundo.